Kastamonu İlimizi Tanıyalım
Karadeniz’in incisi medeniyetin beşiği olarak kabul edilen Kastamonu ilimiz sınırları içerisinde inanılmaz doğa güzelliklerine sahiptir. Dünyaca ünlü valla kanyonu. Zümrüt yeşili uçsuz bucaksız çam ormanları. Dünyanın en uzun en temiz sahilleri. Kaya mezarları. Bir birinden ilginç mağaraları. Selçuklu döneminden kalma Camileri-Medreseleri-Türbeleri-Külliyeleri. Tarihi Hanları-Hamamları-Köprüleri-Çeşmeleri. Anadolu’nun sen yüce bir dağısın diye dillerimizden düşmeyen Ilgaz dağı ve Ilgaz dinlenme ve kayak tesisleri- Tarihi Kastamonu Konakları- Kastamonu’nun her noktasını görebileceğiniz Kalesi. Tarihi Osmanlı Sarayı (Osmanlı Palace Hotel) Her medeniyete beşiklik yapan Kastamonu yöresinde bulunan tarihi eserlerin sergilendiği muhteşem müzesi. Tarihe ayna tutan Kastamonu Hükümet konağı (Valilik binası) Yöresel el sanatları.
Dünyaca ünlü Sarımsağı. At yetiştirme çiftlikleri. Mesire yerleri. Manevi değerleri. En önemlisi sıcakkanlı misafirperver KASTAMONU HALKI.
Kastamonu ilimiz anlatılmaz yaşanır. Yaşamak için görmek gereklidir. İster tarihe şahitlik edin, İster zümrüt yeşili ormanlarda gezinin, İster köylerimizi dolaşıp sıcakkanlı misafirperver köylümüze misafir olun, İster Kastamonu ilimizin zümrüt yeşili ormanlarında doğa ile baş başa kalın.
Dünya’ca ünlü Valla kanyonunda biz gezinti yapın. Karadeniz’in maviliğinde tekne turlarına katılın. Dilerseniz uçsuz bucaksız sahillerimizde denizle kucaklaşın ne yapın edin ama kendinize ve ailenize bu ödülü verin ve Kastamonu ilimizi mutlaka görün.
Yorumlayan ve Yazan / Numan Ayanoğlu
Sarpunalınca Mağarası
Yeri: Kastamonu, Küre İçesi
Küre yakınlarındaki Devrekani’ye bağlı Şenlik Köyü Sarpunalınca Mahallesinde yer almaktadır. Mağaraya Küre-Sarpunalınca orman yoluyla ulaşılmaktadır.
Özellikleri
Tamamen yatay ve aktif mağara tipindedir. 662 m uzunluğundaki mağara Sarpunalınca bölgesinde toplanan suları drene etmektedir.
Mağara içerisinde sular bir çatlak boyunca, kaya blokları arasından ilerlemekte, çıkıştaki 3.5 m.lik küçük bir sifonla, kaynak şeklinde boşalmaktadır. Mağara oluşum yönünden fazla zengin değildir. Giriş ağzı ve kaynak çıkış ağzı çok güzel bir doğaya sahiptir. Mağara ağzı düz çimenle kaplı olduğundan, rahatça kamp kurulabilmektedir. Kaynak çıkış ağzında bulunan ve sifona kadar uzanan nane tarlası geziye ayrı bir güzellik katar.
Ilgarini (Ilvarini) Mağarası
Yeri: Kastamonu, Pınarbaşı İlçesi
Özellikleri
Mağara iki bölümden meydana gelmiştir. Canlı bir mağara olup, sarkıt ve dikit hareketliliğinin devam ettiği görülmüş ve bu mağarada ibadethane (şapel) ve mezarlıklara rastlanılmıştır.
Orman Bakanlığı ile Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı ve FAO tarafından Kastamonu İli Varla Kanyonu, Ilgarini Mağarası ve çevresi örnek proje alanı seçilmiştir. FAO tarafından Ilgarini Mağarası dünyanın 4. büyük mağarası ve doğa ve dünya ölçeğinde bulunmuştur.
Denizden 1250 metre yüksekliktedir. Mağaranın oluşumu 3. ve 4. zamanda 160-220 milyon yılda oluşmuştur. Ilgarini mağarası 858 metre uzunluğu ile dünyanın dördüncü büyük mağarasıdır. Mağaranın derinliği 250 metre dir. Mağara içerisindeki mevcut sarkıt ve dikitler bir milyon yıllıktır.
Mağranın içerisinde kalıntı ve buluntulardan mağaranın hem yerleşim alanı, hemde dini mekan olarak kullanıldığını, yapı tekniği, malzeme özelliği ve yapı şekilleriyle genç Roma ve erken Bizans devrine ait olduğu söylenebilir. Mağara içine girildiğinde hemen giriş bölümündeki yapı kalıntılarından bu kısmın iskan yeri olarak kullanıldığı mağaranın girişten itibaren iki kola ayrıldığı görülmekte bir bölünde sarkıt ve dikitler bulunmaktadır.
Diğer bölümde ise eğilimi %30 bir yoldan zigzag çizilerek kenarları kuru taş duvarlarla üçgen şeklinde örülmüş istinad duvarları ile çevrili 1 metre genişliğindeki 33 kavisten oluşan yolla yaklaşık 100 metre gidilerek ikinci bir düzlük alana inilmektedir. Bu düzlüğün sonunda istikametleri doğu-batı doğrultusunda uzanan kaya içinde iki katlı olarak oyulmuş ve içerleri sıvanmış, mağara zemininden sonra çatma dam şeklinde ardıç ağaçlarından yapılmış kat ile içindeki ardıç ağacından yapılmış lahitler bulunmaktadır.
Ancak lahitler açılarak dağıtılmış ve etrafta iskelet parçaları görülmektedir. Yine bu alanda mezarların önündeki düz alanda yonca planlı bir klise şapeli bulunmaktadır. Doğu girişi yıkılmıştır. Duvarları 2,5 metre yüksekliğinde olup çamur harçla örülmüştür. Mağaranın normal olarak gidilebilen uzunluğu yaklaşık 250 metre ‘dir. Mağara bu özellikleriyle yoğun ziyaretçi akınına uğramaktadır.
Kastamonu Ilgarini Cave
The entrance to Ilgarini Cave was rather cold and damp. Members of Atlas team experienced moments of excitement as they tried to climb the ventilation chimney 50-60m into the main gallery using ropes… Ilgarini is located in a pitted carstic plateau (Sorgun Yaylasi) near Toprakini Cave and Sorkun Düdeni whose altitude varies between 900-1,000m. The region’s interesting geomorphology and architectural value as well as its rich flora and fauna make it a prime National Park candidate.
To reach the end of the large gallery technical
equipment was needed 400m beyound the entrance.
At the end of the gallery sits the “Chandelier Room” with its wonderful display
of stalactites and stalagmites.
The point for technical descent… The greatest concern of a person climbing down a rope in darkness is where it will reach to. If there is a ridge or a suitable place to stop it can be a rest point on the wall.
In the entrance section lie the remains of buildings of a 10 household village thought to have been settled in the Byzantine era. Its graves and ruined church lie deeper in the main gallery. A path leads to them, clinging to the walls as it goes.
Signs on the gallery walls show the level to which it may formerly have been filled with water. We will leave this and other clues to the formation of the cave to be examined by speleologists. The Atlas team tried to capture the atmosphere for you by lighting and photographing the place.
The forest receives heavy rainfall even in summer, and camping is out of the question in the winter and spring months. In the region where even summer nights can be cold, a sheltering cave is not enough. Because of the impossible weather conditions the first thing that came to the drenched team’s mind was to make a log fire from found wood to dry themselves and their clothes.
My eyes are open but I can see nothing in the total darkness, and I have lost my sense of direction. 250m below the cave entrance, hearing is the only functioning sense. Time will show whether this is an advantage or a disadvantage…
Carbide lamps glowing like fireflies in the bottomless darkness…
As we reached the deepest point of Ilgarini cave, our carbide ran out and we decided to rest briefly in the darkness before recharging our lamps. At first, I couldn’t get used to the sound of constantly dripping water, and then there was a new sound, a bubbling. We had been in the cave for four straight days, not knowing whether it was night or day. My thoughts turned to the journey from Istanbul under stubborn rainfall, the back seat so full of equipment that there was only room for my two teammates in the front. I couldn’t help but recall a restless night in the tent.
The next morning we climbed the mountain road overlooking Sekriban River and reached Pinarbasi via Ardaçay where we met the governor of the sub-province.
I had decided to research and write about Ilgarini for Atlas on my first visit there last summer. Ilgarini was impressive with its great arching entrance and ancient ruins. In the right-hand gallery sits a cistern and a few ruined buildings of unknown function fractured by years of raiding by treasure hunters. Inconclusive attempts by the Forestry Commission and Ministry of Tourism officials to have the site included in the region’s National Park gave the treasure hunters the chance to plunder a priceless cultural relic in the hope of finding a few pieces of shiny metal.
A limestone plateau formed
100-150 million years ago:
Sorgun Yaylasi.
The karstic process was
accelerated by dense vegetation
cover and the wet climate…
The intensive penetration of
surface water into limestone
cracks led to the formation of
karstic hollows important from
the speleological angle…
To progress beyond the graves and church ruins in the main gallery, the team had to use technical equipment. After the 55m technical descent among the travertines they encountered hundreds of pools of varying size. In this section, the only sign of previous visitors to the cave were giant logs that were used either to facilitate climbing down from above or dropped to give an estimate of depth. On the soft muddy surface of the travertines marks can still be seen where visitors to the cave had slid. Perhaps these prints, and those left by the Atlas team, will be preserved for many long years.
A rope was needed to descend into the main gallery along the 55m wall about 230m from the entrace. After the descent the gallery finally ended in a small lake. While Cemal Gülas was climbing he was photographed by his teammate.
Following the zig-zag descent of the way in the small gallery by the light of carbide lamps…
The formation of stalactites and stalagmites continues. Enormous ancient formations have grown from floor and ceiling to meet in ancient columns are attended by quite young formations that did not escape the attention of our friend Haluk Yildiz.
The team in the middle of the cave assembled in strong light ringed by intense darkness.
During the descent opportunities to stop and rest on the rope may arise. Haluk Yildiz here waits for a carbide lamp to be passed down to him.
Light streaming from the ventilation shaft can be seen from the mouth of the small gallery in the chandelier room looking towards the cave entrance.
The cave’s ubiquitous small pools and dripping water present many wet surprises. Visitors may find themselves slipping into a pool at any time because of the slick ground and the lack of light. Easy drying clothes and equipment are a good idea…
Going deeper into the cave in total darkness on extremely slippery ground is much too dangers, and carbide lamps are essential to maneuvering the cave. Where the ceiling is low or where stalactites hang like giant fangs the safety helmet is the most important piece of equipment. It prevents injury if by sudden reflex you straighten up and bang yourself hard or crash into the surrounding rock. Helmets come in handy not just in this section, but falling is always a possibility, and it is better to be prepared.After the natural arched entrance to Ilgarini Cave, you come to the room with the ventilation shaft. In the short gallery to the right, progressing is relatively easy over this level ground. Here there is a ruined cistern. Then the passage narrows and becomes more indented until the chandelier room is reached, named for its magnificent stalactites and stalagmites, the sight of which eases exhaustion.
Extremely long stalactites can form as a result of water streaming into a cave carrying lime deposits. The interior of caves can offer incredible sights thanks to this process lasting hundreds, millions of years. (left). In winter and even spring in a cave where stalactites are forming ice stalactites and stalagmites can readibly been seen… This broken piece is one of the sights of Toprakini Cave. It was found alongside one of the paths the team followed at a depth of 50m in Toprakini, 20 mins from Ilgarini. (right).
Together with the governor we went down towards the main gallery to the left of the cave and followed the zig zagging route to the second level. Here too was a ruined building. From here the way wound down another 80 100m, ending in a very small ruined structure that may have been a place of worship. To its north at the base of the walls were tombs. The dead were carried to the grave in juniper sarcophagi and buried one on top of the other. The robbers had intruded here as well, forcing their way into the graves. The tremendous acoustics carried our voices away in harmonious echoes until we were hoarse. The cave didn’t end there but we didn’t have the technical equipment with us to go deeper that day. I left with the cave on my mind.
Now we had returned and set up camp beyond the temple at the head of what the villagers called the “well”. Inside, it was dry and warmer than outside. We had spent half the day ranging candles along the cave path. Illuminated, the burial chamber was magnificent, and we tried to imagine the atmosphere with hymns being sung and ceremonies being performed. The dead must have been inhabitants of the monastery or hermitage rather than villagers. Some believe these ruins to be of a late Roman monastery while others claim they are a Byzantine mountain village of 10 households. Personally I find it hard to believe that villagers would settle in such difficult terrain when there is plentiful land suitable for agriculture in the villages around Cide or in the Yamanlar region.
As we climbed lower by carbide light, the atmosphere became more damp and water was streaming from the travertine at the depths of the cave. Water was also flowing through the cave roof carrying a soft red clay-like sediment and brushwood which over time had accumulated on the side walls much like the bed of a river. The bedrock of the cave began behind these piles.
Later we reached the main gallery. Its floor was level and the cave ended a little further on in a small lake. The smoothness of walls and floor as though levelled-off with muddy water suggested that the lake had been much greater at one time.
Sitting on the cave floor and losing track of time my thoughts are interrupted by the voice of one of my companions complaining of hunger and cold. We light the carbide lamps and start to make our way back. When we climb out of the well back up to our camp site we discover that it is 2 o’clock in the morning. We emerge from the cave looking for surface air.
To some people staying underground in a cave for four days may seem incomprehensible. Think of it this way. What kind of place could have kept us amused for four days? If I hadn’t managed to think of it this way I wouldn’t have been able to experience it.
The light flat area in front of the old settlement proved to be a good base camp for resting and making preparations.
Leaving Pinarbasi, the new centre of the sub-province, one can follow the Varla Canyon, through which the Devrekani (Kocaçay) flows from Bakacak. From this point, the mouth of the canyon, where the Tor dam is to be built, cannot be seen. Facing is Varla Mahallesi… The road over Kanliçay, which flows into Devrekani Çayi from the east leads through the Kanliçay gorge to Kapanci Pazari, a village of wooden houses set in flowery meadows where regional people gather for the Monday
Medil Mağarası
Azdavay İlçe merkezine 8 km olup, 7 km.si araçla, 1 km.si orman içi patika yoldan yaya yürüyüşü ile ulaşılmaktadır. Karakuşlu Köyü´ne bağlı Ayvat mahallesinde medil ormanı içindedir. Pamukkale’nin gün görmemiş yüzü olarak adlandırabileceğimiz Medil mağarası, M.Ö. dönemlerde bir sığınak veya ibadethane olarak kullanıldığı tahmin edilmektedir. Mağaranın doğusunda bina harabeleri görülmektedir. Bu bina moloz taşlardan yapılmıştır.
Kuyluç Mağarası
Yeri : Kastamonu, Şenpazar İlçesi
Şenpazar İlçesi sınırlarındaki mağara Şehriban Çayına 3 km., Devrekani Çayına 4 km. uzaklıktadır.
Özellikleri
Dağlı Kuyluca da denilmektedir. Mağaranın ağzı Türkiye’nin en derin noktası Çukurpınar Düdeni’nin (-1190 m.) ağzından daha geniştir. Mağara girişinde iki akarsu birleşerek cadı kazanları oluşturup ilerleyen bir kol şeklinde devam etmektedir. Bu kol 40-50 metrede muhtemelen mağarayla birleşmektedir. Mağara içinde yaklaşık 100 m.de bir şelale vardır, şelale yönünde rüzgar esintisi hissedilmektedir. Hava sıcaklığı 10-20 arasında değişmektedir.
Başören- Mağarası
Yeri : Kastamonu, Devrekani İlçesi,Şenlik Kasabası Baş Ören Köyü
1995 yılında av sporu için gittiğim başören köyünde bu mağarayı görmüştüm.
Fakat yanımda fotoğraf makinesi olmadığı için görüntüleyememiş arazide kar olduğu içinde aşağıya inememiştim.20/Ağustos/2008 Tarihinde bu mağaranın resimlerini çekmek için bulunduğu ormana gittiğimde Ağustos ayı olmasına rağmen mağaranın içerisinde kar olduğunu gördüm. Mağara yaklaşık 15-20 mt derinlikte iniş oldukça zor.7-8 metre dikine patika tabir edilen bir yoldan mağaranın girişine doğru iniş yapılıyor.
Asıl sorun bundan sonra başlıyor.-7-8 mt dikey bir inişten sonra ikinci aşama olan mağara girişine inmek için köylüler tarafından kesilip aşağıya atılmış budakları iniş ve çıkışlarda merdiven olarak kullanılan 8-10.mt uzunluğunda köknar ağacı bulunuyor.Bu ağaç sayesine aşağıya inildiğinde ürpertici bir manzara ve inanılmaz bir soğuk hava ile karşılaşıyorsunuz.İçerisinde ne olduğunu ve derinliğini bilmediğiniz karanlık bir dehliz duvarları buz tutmuş yerler diz boyu kar dolu bir mağara. Mağara kapısından yukarıya bakıldığında muhteşem bir manzara.Bina büyüklüğünde kayaların oluşturduğu mağara girişi ve onların üzerinde yükselen metrelerce köknar ve çam ağaçları..
Ağustos ayının sıcağı yukarıda ortalığı yakıp kavururken ben aşağıda soğuktan titriyordum.Mağaraya indiğimde yanıma bir aydınlatma aracı almamıştım bu yüzden mağaranın içerisinde ne olduğunu ne ile karşılaşacağımı bilmeden karanlıkta biraz ilerleyip fotoğraf makinemin düğmesine basıyor çektiğim resimleri görerek mağarada ilerliyordum. Tehlikeli birazda düşüncesiz hareket ettiğimin farkındaydım zira içeride bir yaban hayvanı yada mağaranın içerisinde bir delik olabilirdi. Bu mağara hakkında orada yaşayan köy halkı ve akrabalarımdan edindiğim bilgiler buranın kar mağarası olduğunu ve köylüler haricinde kimse tarafından bilinmediği yaz mevsiminde ormanda hayvan otlatan insanların buraya arasıra inip kar çıkardıkları yönünde bilgilerdi.
Kastamonu mağaraları olarak kayıtlarda bulunmaması ve bu mağara hakkında bugüne kadar bir yazı yada resim olmaması doğaldı. Ben bu mağaraya ilk inen değildim köy halkından başkaları da inmişti fakat ilk görüntüleyen ben olmuştum.
Başören mağarası hakkında ne resim nede bir bilgi yok ilk olarak www.halaclikoyu.com web sitesinden bu mağarayı görüntüleyip mağara hakkında genel bilgi paylaşımı yapan biriyim.Bu mağara orman içerisinde olması bakımından dışarıdan görülüp kolaylıkla ziyaret edilebilecek bir mağara değil.Ayrıca iniş ve çıkışları çok tehlikeli. Bildiğimiz mağaralara hiç benzemiyor. Mutlaka bu tür mağaralar bir çok köylerimizde vardır bende memleketim Kastamonu ilinin şenlik kasabasına bağlı başören köyündeki ilginç mağarayı sitemizi ziyaret eden doğa meraklısı dostlarımızın bilgilerine sundum.
Bu sayfa Kastamonu tabiat güzelliklerini ve Kastamonu ilimiz sınırları içindeki mağaraları tanıtmak amacıyla Numan Ayanoğlu tarafından düzenlenmiştir.
